Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

Εστιατόριο Nanninella στην Αγία Παρασκευή

Mέσα σ' αυτή την ατελείωτη κι εξουθενωτική ζέστη του αδίστακτου αθηναϊκου καλοκαιριού, είναι τρομερά παρήγορο να ξέρεις ότι μπορείς να γευτείς ένα απολαυστικό, δροσιστικό και άκρως καλοκαιρινό ιταλικό μενού...
To Nanninella μετρά ήδη περίπου μία πενταετία (αν δεν κάνω λάθος) στην Αγία Παρασκευή, αλλά και πριν από αυτό, γνωρίζαμε τον Marcello και τον Franco, τους δύο αδερφούς από τη Νάπολη, από το Pulcinella (το οποίο έχει πια αλλάξει χέρια).
Ο χώρος δεν θα σας γεμίσει το μάτι -ή μάλλον θα σας το γεμίσει υπερβολικά, καθώς είναι παραφορτωμένος από διάφορα καδράκια και μπιχλιμπίδια, στους τοίχους, τα τραπέζια και σε κάθε επιφάνεια που προσφέρεται για πιθανό στολισμό (βλ. φωτό).
Μη σταθείτε σ' αυτό, όμως, διότι το μεγάλο ατού του Nanninella είναι το φαγητό του, και ακόμα περισσότερο οι πρώτες ύλες του...
Ξεκινήσαμε με mozarella di bufala (16 ευρώ), σερβιρισμένη με φέτες ντομάτας και ρόκα, η οποία νομίζω ότι είναι η νοστιμότερη βουβαλίσια μοτσαρέλα από όσες έχω γευτεί σε ιταλικά εστιατόρια της πόλης μας. Το prosciutto e melone (11 ευρώ) -προσούτο με φέτες πεπονιού, δηλαδή- ήταν επίσης υπέροχο (δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που πρόκειται για κλασικό συνδυασμό) και, πραγματικά, νομίζω πως πιο καλοκαιρινό ορεκτικό δεν υπάρχει!
Το Nanninella φημίζεται για τα θαλασσινά του και ιδιαίτερα για τα ζυμαρικά με θαλασσινά (φρέσκα αμφότερα). Ακόμα θυμάμαι τη συγκλονιστική μακαρονάδα που μας είχαν φτιάξει μια φορά που έτυχε να πέσουμε σε μέρα που υπήρχε φρέσκος αχινός: η απλότητα σε όλο της το μεγαλείο! Αυτή τη φορά, αχινός δεν υπήρχε, οπότε παραγγείλαμε spaghetti με κυδώνια και μύδια - μία μερίδα σκέτη και μία με σάλτσα ντομάτας (22 ευρώ). Εγώ και η φίλη μου η Γ. είχαμε διαφωνία ως προς το ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να μαγειρέψεις τέτοια θαλασσινά με ζυμαρικά: εγώ πάντοτε υποστηρίζω ότι το ζουμί τους αρκεί και με το παραπάνω για να τους δώσει γεύση, ενώ η ντομάτα σκεπάζει κάπως τη γεύση της θάλασσας. Τελικά, αποδείχτηκε ότι τσάμπα διαφωνούσαμε, διότι και οι δύο μακαρονάδες ήταν εξίσου συγκλονιστικές!
Ο φίλος Γ., πάλι, επέμεινε στην αγαπημένη του επιλογή, η οποία είναι πολύ ενδιαφέρουσα για όποιον δεν είναι φαν των θαλασσινών: φρέσκιες ταλιατέλες με σάλτσα λευκής τρούφας (19 ευρώ)!
Μετά από όλο αυτό το φαγητό και ενώ η μάχη μου με την πιατέλα ζυμαρικών (που μάλλον απευθύνεται σε τρία και όχι σε ένα άτομο) συνεχιζόταν (με μειωμένους ρυθμούς, από πείσμα πλέον, τύπου "ή εσύ ή εγώ"), ο Γ. και η Γ. άρχισαν να συζητάνε για επιδόρπια (ναι, πληθυντικός). Εγώ, παρόλο που αρνήθηκα με σθένος, δεν θέλω ποτέ πολύ για να λυγίσω (άνθρωπος είμαι κι εγώ, τι να κάνω;), οπότε αφού ήρθε ο σερβιτόρος να μας μαζέψει τα πιάτα και να με επιπλήξει που δεν έφαγα όλο το φαΐ μου (λες και ήταν ποτέ δυνατόν), παραγγείλαμε μία μαρέγκα με σιρόπι φράουλας και μία πανακότα με σιρόπι φράουλας (4 και 7 ευρώ). Επίσης εξαιρετικά καλοκαιρινές επιλογές, δεν μπορείτε να πείτε! Η μεν μαρέγκα ήταν άψογη, η δε πανακότα, ιδανικά, θα ήθελα να μην είναι τόσο σφικτή (με πολύ αυστηρά κριτήρια, βέβαια).
Αφού λοιπόν φάγαμε το άνωθεν καταπέτασμα, και ενώ περιμέναμε να μας φέρουν τον λογαριασμό, η φίλη Δ. (που δεν έχει χρονίσει ακόμα) είχε πλέον γλαρώσει στο καρότσι της (αφού πρώτα περιεργάστηκε με μεγάλο ενθουσιασμό κάθε πιάτο, πιατάκι, πηρούνι, ποτήρι και φέτα ψωμιού που υπήρχε επάνω στο τραπέζι μας). Ο κύριος Marcello μας φέρνει, λοιπόν, τον λογαριασμό (και μαζί του, τρία ποτηράκια ωραιότατη γκράπα) και θαυμάζει τη Δ. (στο καρότσι), επισημαίνοντας "Bambino dorme", αλλά την περνάει για αγοράκι. Η μαμά Γ. εξηγεί ότι είναι κορίτσι και ο Marcello, με χαρακτηριστική ιταλική προφορά και έντονες χειρονομίες, απαντά: "Σκούζι, ε! Η πιπίλα, μπλε! Ροζ πιπίλα, κορίτσι, μπλε πιπίλα, αγκόρι!". Τόσο απλά. Όπως και η κουζίνα του Nanninella.
Για να συνοψίσω, το εστιατόριο προσφέρει νόστιμες, απλές και -το κυριότερο- αυθεντικές ιταλικές γεύσεις. Αν ήταν και λίγο χαμηλότερες οι τιμές θα μπορούσαμε να το επισκεπτόμαστε πιο συχνά, διότι εδώ που τα λέμε, για συνοικιακή τρατορία είναι αρκετά τσιμπημένες. Ωστόσο, οφείλω να ομολογήσω πως αξίζει τα λεφτά του.

Κουζίνα: Ιταλική με έμφαση στα θαλασσινά.
Τιμές: 30-35 ευρώ.
Σέρβις: εξυπηρετικότατο.
Διεύθυνση: Πελοποννήσου 13, Αγία Παρασκευή.
Τηλ: 210 60 05 622.

2 σχόλια:

  1. Συμφωνώ με όσα γράφετε για το φαγητό. Ωστόσο καλό θα ήταν ο συμπαθής ιδιοκτήτης να εκδίδει και αποδείξεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Mia xara apodeikseis ekdidei o idiokthths, mh grafete o,ti na nai.

    Akribo alla oti plhrwseis pairneis. Yperoxo pragmatika

    ΑπάντησηΔιαγραφή