Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010

Εστιατόριο Dosirak στο Σύνταγμα

Με το ιαπωνικό/κορεάτικο εστιατόριο Dosirak ολοκληρώνω επιτέλους το... πακέτο κριτικών για την πιάτσα ασιατικών εστιατορίων στο Σύνταγμα, η οποία περιλαμβάνει επίσης -σας υπενθυμίζω- το Furin Kazan και το Golden Chopsticks, αλλά και το Noodle Bar, το οποίο καθόλου δε σνομπάρω, πιστέψτε με- η απομνημόνευση άλλωστε του μενού του (πλέον παραγγέλνω με αριθμούς) είναι μια καλή απόδειξη- απλώς δεν γράφω κριτική γι' αυτό γιατί πιστεύω πως ως αλυσίδα με πολυάριθμα υποκαταστήματα είναι λίγο-πολύ σε όλους γνωστό.
Το Dosirak, λοιπόν, μου στάθηκε πιστός συμπαραστάτης στα δύο δύσκολα χρόνια του μεταπτυχιακού μου και συνεχίζει να αποτελεί ωραία κατάληξη μετά το shopping στην Ερμού και στα πέριξ. Είναι ένας ευχάριστος, απλός χώρος με διακριτικές ασιατικές πινελιές στη διακόσμηση και ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά του είναι η ειλικρινής και καθόλου προσποιητή ευγένεια του προσωπικού του (όλοι Ασιάτες). Ένα άλλο πλεονέκτημά του είναι επίσης το ότι ακόμα κι όταν είναι εντελώς γεμάτο, είναι πάντοτε εξαιρετικά ήσυχο, πράγμα σπάνιο για εστιατόριο του κέντρου της Αθήνας. Η ηρεμία αυτή μάλλον οφείλεται στο ότι οι περισσότεροι πελάτες του είναι κουστουμάτοι Ασιάτες από τις τριγύρω εταιρείες που έρχονται για lunch break (και ως γνωστόν μιλάνε ασυνήθιστα χαμηλόφωνα για τα δικά μας δεδομένα), πράγμα που μαρτυρά και την αξία του εστιατορίου γιατί ως γνωστόν, ασιατικό εστιατόριο χωρίς Ασιάτες πελάτες = κατάλληλο μόνο για τουρίστες.
Δεδομένου ότι λίγοι είναι ιδιαίτερα εξοικειωμένοι με τα κορεάτικα εδέσματα, βρίσκω πολύ εξυπηρετικό το γεγονός ότι το μενού έχει φωτογραφίες των περισσότερων πιάτων. Εντάξει, λίγο πασέ η αισθητική του καταλόγου, αλλά στην περίπτωση αυτή πραγματικά βοηθάει. Επίσης, τα ονόματα των πιάτων είναι γραμμένα και στα ελληνικά, πράγμα που σε βγάζει από τη δύσκολη θέση να πρέπει ή να προφέρεις άλλ' αντ' άλλων ένα πιάτο και ο σερβιτόρος να σε κοιτάει απορημένος ή να του τα δείχνεις όλα με το δάχτυλο στο μενού (ένα τέτοιο, ένα τέτοιο κι ένα -γρήγορο ξεφύλλισμα, σε ποια σελίδα ήταν γαμώτο- τέτοιο, ευχαριστώ).
Στις αρκετές επισκέψεις μου έχω δοκιμάσει κατά καιρούς πολλά διαφορετικά πράγματα κι έτσι έχω αρκετά να σας προτείνω.
Από τα ορεκτικά, personal favourite είναι τα γιαπωνέζικα dumplings gyoza (πιτάκια γεμιστά με κιμά), τα οποία τα προτιμώ στον ατμό (6 ευρώ τα 5 τμχ) και σερβίρονται με soy sauce και rice vinegar. Είναι παρόμοια με τα won ton, αλλά με λίγο πιο παχύ ζυμάρι και βέβαια αυτό το διασκεδαστικό, ζουμπουρλούδικο σχήμα που βλέπετε στη φωτό επάνω.
Επίσης συμπαθέστατα βρίσκω τα yakitori, που είναι μικρά σουβλάκια με κοτόπουλο και σος teriyaki (8 ευρώ τα 4 τμχ).
Από το sushi του Dosirak έχω προς το παρόν δοκιμάσει μόνο τα california maki rolls (4 τμχ 7 ευρώ), τα οποία μ' αρέσουν πολύ. Ναι, εντάξει, μη φωνάζετε εσείς οι sush-ολόγοι, το ξέρω ότι τα california είναι sushi για φλώρους και ότι πρόκειται για δυτική πατέντα, αλλά πρώτον μ΄αρέσουν (ελάτε τώρα, κι εσείς τα παραγγέλνετε), και δεύτερον όταν τρως πρώτη φορά sushi σε ένα μαγαζί ξεκινάς από τα εύκολα και προχωράς προς τα hardcore, διότι έτσι έχεις λιγότερες πιθανότητες να την πατήσεις. Τα california, λοιπόν, στο Dosirak είναι λεπτοφτιαγμένα, καλοτυλιγμένα και φρέσκα όσες φορές τα έχω παραγγείλει, αλλά μόνο μου παράπονο είναι ότι θα τα ήθελα λίιιιγο πιο μικρά. Εφόσον περιέχουν φύκι, που δεν κόβεται εύκολα με τα δόντια, θα έπρεπε να μπορείς να τα φας σε μία μπουκιά, αλλιώς αναγκάζεσαι να καταφύγεις σε άκομψο μασούλημα ή ακόμα χειρότερο σε τεμάχισμα με το μαχαιροπήρουνο (ιεροσυλία για το sushi).
Από τα κυρίως, προτείνω το τηγανητό ρύζι με θαλασσινά και κάρι (8 ευρώ). Δεν είναι κάποιο ιδιαίτερο πιάτο, αλλά σίγουρα θα ικανοποιήσει όσους από εσάς είναι αρχάριοι και είναι μια καλή επιλογή για ένα ελαφρύ μεσημεριανό. Επίσης, on the plus side, δεν τσιγκουνεύονται και την ποσότητα των θαλασσινών. Οι πιο τολμηροί, δοκιμάστε το πικάντικο καλαμάρι σε μαντέμι (10 ευρώ), που είναι νοστιμότατο, αλλά αρκετά καυτερό. Τέλος, δυο πολύ καλές επιλογές από την κορεάτικη κουζίνα: το japchae (τζάπτσε -11 ευρώ) και το bulgoggi (μπουλγκόγκι, 11 ευρώ). Το japchae είναι μοσχάρι με ψιλοκομμένα λαχανικά και νουντλς ρυζιού. Πρόκειται για ένα παραδοσιακό κορεάτικο πιάτο, που πρωτοφτιάχτηκε στις αρχές του 17ου αιώνα προς τιμήν του βασιλιά Gwanghaegun. Το bulgoggi (που με τον φίλο Γ. αποκαλούμε συνήθως Μπουλγκάκοφ, χαχα) είναι επίσης ένα κοινό κορεάτικο πιάτο με κομματάκια ψητού μοσχαριού και σερβίρεται με άφθονη γλυκιά σος που θυμίζει λίγο teriyaki. Είναι, δε, τόσο αγαπητό στη Νότια Κορέα, που σερβίρεται και σε μορφή χάμπουργκερ σε φαστφουντάδικα.
Το Dosirak, λοιπόν, είναι μια καλή επιλογή για μεσημέρι, αλλά και μια ωραία λύση για ένα σχετικά γρήγορο γεύμα πριν το σινεμά. Εσείς οι φανατικοί σινεφίλ που θα βρίσκεστε στο Απόλλων ή το Αττικόν τις επόμενες δύο βδομάδες για τις Νύχτες Πρεμιέρας, έχετέ το υπ' όψιν!

Ετυμηγορία: επισκεφθείτε το αν σας αρέσει η ασιατική κουζίνα και θέλετε μια αλλαγή από το κινέζικο.
Κουζίνα: κορεάτικη/ιαπωνική
Τιμές: 15-25 ευρώ, βρίσκω δε το sushi αρκετά οικονομικό σε σχέση με άλλα εστιατόρια όπου το χρεώνουν με τιμές ράβδων χρυσού.
Σέρβις: άψογο
Διεύθυνση: Βουλής 33, Σύνταγμα
Τηλ: 210 32 333 30

4 σχόλια:

  1. Συγχαρητήρια για το άρθρο! Πολύ χρήσιμο, όταν πεινάς και θες μία γρήγορη και γευστική επιλογή thw τελευταίας στιγμής, και ενδιαφέρον!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το Dosirak το συμπαθώ κι εγώ και το επισκέπτομαι συχνά. Μόνο που δυστυχώς την τελευταία φορά που πήγα τα gyoza στον ατμό ήταν χάλια. Στάνταρ κατεψυγμένα και ζεσταμένα στα μικροκύματα - η ζύμη ήταν σχεδόν crunchy.

    Τώρα ανακάλυψα το blog σου πάντως και μ'αρέσει πολύ, συγχαρητήρια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εχω παει αρκετες φορες στο dosirak και παντα απολαμβανω αυτο που τρωω και περναω τελεια με την παρεα μου, ειδικα χαρη στις πλακες που κανουμε με τα chopsticks και τον Kabamaru :p καθε φορα παραγγελνω και τραγανο μακι, το οποιο ειναι πεντανοστιμο, και σακε, το οποιο, αν και αρχικα στον ελληνικο ουρανισκο φαινεται γλυφο, ειναι γλυκοπιοτο και βαραει!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Παρα πολυ καλο εστιατοριο,η σαλατα με τα φυκια και το σουσαμι ειναι η αγαπημενη μου.Το προσωπικο παρα πολυ ευγενικο και το περιβαλλον θυμιζει κατι παραδοσιακο ασιατικο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή