Πέμπτη, 18 Μαρτίου 2010

Από τη "Σούπα του Κάφκα " του Μαρκ Κρικ

Ένα πολύ ευχάριστο ανάγνωσμα για όσους είναι λάτρεις της λογοτεχνίας και ταυτόχρονα και της γαστρονομίας: "Η σούπα του Κάφκα", του Μαρκ Κρικ, από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Ο Μαρκ Κρικ γράφει 17 διηγήματα, μιμούμενος το ύφος και άλλου κορυφαίου συγγραφέα στο καθένα από αυτά. Παράλληλα, σε κάθε ιστορία, ο ήρωας εκτελεί και μια μαγειρική συνταγή.
Με χιουμοριστική διάθεση, ο Κρικ χειρίζεται με άνεση το στυλ συγγραφέων όπως ο Φραντς Κάφκα, η Βιρτζίνια Γουλφ, ο Τόμας Μαν, ο Μαρκήσιος ντε Σαντ, ο Χάρολντ Πίντερ και άλλοι, ενώ στο επίμετρο, η μεταφράστρια Αθηνά Δημητριάδου (που παρεμπιπτόντως έχει κάνει εξαιρετική δουλειά) μας έχει μια έκπληξη: το δικό της ποίημα, "Γλυκό του κουταλιού βύσσινο", γραμμένο στο ύφος του Καβάφη!
'Ολα τα διηγήματα είναι καλογραμμένα, και το πιο παράξενο είναι πως οι συνταγές μπορούν πραγματικά να εκτελεστούν! Μάλιστα, για να μας διευκολύνει, στην αρχή της κάθε ιστορίας, ο Κρικ παραθέτει και μια λίστα με τα υλικά που θα χρειαστούμε. 'Ετσι, μπορείτε να ετοιμάσετε τουλάχιστον ένα πλήρες μενού. Αυγά με εστραγκόν αλά Τζέιν Όστιν για ορεκτικό, Τάρτα με κρεμμύδια αλά Τζέφρι Τσόσερ για πρώτο πιάτο, Κόκορα Κρασάτο αλά Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες για κυρίως, και για επιδόρπιο; Τιραμισού αλά Μαρσέλ Προυστ!
Για να πάρετε μια γεύση (κυριολεκτικά), παραθέτω ένα απόσπασμα από το "Αρνί με σάλτσα άνηθου αλά Ρέιμοντ Τσάντλερ":

'Ηπια το ουσίκι μου, πάντα σάουερ, κι έσβησα το τσιγάρο μου στο ξύλο του ψωμιού με το μάτι καρφωμένο σ' ένα μαμούνι που πολεμούσε να βγει από το νεροχύτη. Αυτό που μου χρειάζεται, σκεφτόμουνα, είναι ένα τραπέζι στου Μαξίμ, καμιά εκατοστή δολάρια και μια ξανθιά γυναικάρα. Αυτό που έχω είναι ένα αρνίσιο μπούτι και κανένα αποδεικτικό στοιχείο.


Και μια ιδέα από "Ριζότο με μανιτάρια αλά Στάινμπεκ":


Η παρμεζάνα ήταν σκληρή και στεγνή. Η μαγείρισσα έτριψε τη λίγη που είχε. Το τυρί έπεφτε χοντρό, σαν το αραποσίτι από την αλωνιστική μηχανή. Το τυρί έπεφτε ψιλό, σαν τις πρώτες νιφάδες του χιονιού. Το τυρί έπεφτε φλούδες, σαν τα ροκανίδια από την πλάνη του άντρα της. Η μαγείρισσα χώρισε την παρμεζάνα στα δύο και ανακάτεψε τη μισή στο μισοέτοιμο ρύζι, μαζί με τα μανιτάρια του αγρού και τα πορτσίνι. Το μείγμα έπηξε, και τότε του πρόσθεσε λίγο λευκό κρασί αναδεύοντάς το μια τελευταία φορά.
Μοίρασε προσεκτικά το φαγητό στα ραγισμένα μπολ και πασπάλισε από πάνω την υπόλοιπη παρμεζάνα. Δεν ήταν, βέβαια, κρέας με πατάτες, αλλά τουλάχιστον η οικογένειά της δεν θα έμενε νηστική απόψε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου